Bir Yol Hikayesi...
Yol almak diyarlara emin
adımlarla. Sözlerde emin olmak. Kalemle geçtiğin her köşeye iz bırakmak. yol
hikayesini yazmak kalplerin, yüreklerin. Hasbıhal etmek ulu bir çınarla, köpük
köpük beyaz çağlayarak akan derlerin yamaç
larında. Suyun sesiyle
yıpranmışlıklarımızı tedavi etmek. Yamaçlard
a renk renk açan papatyaları,
gelincikleri, mor menekşleri izlemek, rüzgârla nefes nefes teneffüs etmek.
Anlayamadıklarımızı, anlamak istemediklerimizi onların suskunluğunda onlara
sormak. Belki de bizim gibi bu patika toprak yoldan daha kaç yürek geçti
bilinmez. Belki de öyle hazin öyküleri saklamakta sessizliğinde.Yol hikayemiz olmalı bu başı
dumanlı, karlı yaylaların serinliğinde. Yüreğimizin zılgıtı, kemençesi, kanunu,
kemanı hayat bulmakta sessizce. bir çocuk misali izlemek gelip geçenleri.
Yükseklerden uçan kartalları izlemek ve göğe gözlerimizi dikip bakarak onu
anlamaya çalışmak... Acaba hangimiz hangimizi anlamaya çalışıyoruz.
Bir yol hikayesi var kalbimin
deruni köşesinde. Amansızca visaline koştuğum topraklarda. Nehirler kırık
sandallarla taşır bizi sahile. Sahile vardığımızda bizi kucaklayacak bir
sevgiliyi bekleriz. Nafile yine yalnızlık vardır. Oturur bir köşeye dalgaların
sahile vuruşunu ve her vuruşta bir kum tanesi, kum tepeciklerini bırakıp nasıl
geri gittiğine dalarız. Sevdiklerimizde denizin dalgaları gibidir. Bir bakarsın
bizi sahildeki kumsala bırakır bir bakarsınız yeşil vadilerin derinliklerine.
Biz kalplerimizi kalplerimizin
sahilinde ve en yeşilinde umuda birlikte taşıyalım. Kalpler sevgiyle yaşar ve
hayat bulur. Sevgisiz kalp kırık kalptir. Bütün kalplerin bir yol hikâyesi
vardır...
12:54
Maviden_Kahveye 07.01.2010
Ekleyen: Editör&Editör
Görüntülenme Sayısı: 127 | Eklenme Tarihi: 07.01.2010 |
