Ağır bir nöbeti atlatan hastaya sabah ne demekse...

Kalp mahkûmuna mesnevinin dizelerinden kopup gelen kan rengi bir gül buketi, sabahın aydınlık vaktinde bir vapurun çığlığı bir martı sesi, bir gelincik demeti,

Fırından çıkan bir ekmeğin kokusu ne demekse,

Mevlana, kuyum selahaddi’nin çekiç seslerini duyup da içindeki akışla dışında dönen akış aynı olduğu anda semaha başladığında,

Mecnun, Leyla’nın gözüne bakıp da gördüğü her ne ise, bir ceylanın kılavuzluğunda kendini çöle attığında ne duyduysa, hissettiyse, rüzgârın kokusunda Leyla’nın kokusunu aradığında,

Kalbim hu yangınında gül bahçesine döndüğünde,

Balıkları dahi boğan tufanın üzerine, ağzında kuru ve yeşil zeytin dalıyla geri döndüğünde Hz. Nuh’un hissettiği ne idiyse,

Yusuf zindanın karanlığından aydınlığa ilk çıktığında ne hissettiyse züleyha,

Yakup (as) Yusuf (as) kavuştuğunda ne hissettiyse,

Hiçbir kumandanın fethedemediği, dünyanın bütün kumandanlarının kalbinin sevdalandığı şehriyar İstanbul’u fethettiğinde şanlı kumandan Fatih Sultan Mehmet net hissettiyse,

Her gün batımında kız kulesi mavi suların koynunda özlemiyle yandığı, hasretini çektiği ve hasretini kavuşmak için mavi suların dalgalarına bıraktığında Sarayburnu’nun vuslatı ne idiyse,

Anadolu’nun kapılarını Malazgirt’te Müslüman’a açan ve açtığında hutbeler okutan şanlı kumandan Alparslan ne hissettiyse,

Bebeğin ağladığında anne yüreğinde hissettikleri ile ona nasıl koşup bağrına basıyorsa,

Benimde kalbim kalbine kavuştuğunda, yüreğim yüreğine değdiğinde ruhum onu hissediyor ey cananım…

Sen bende her gün, her nefeste mukavelesini yenilediğim, bana yaşam veren sözcüklere olan imzanın sahibiyim.

Ben Canan’ın sahibiyim. Ben sahibimin sahibiyim...

Ben adım adına yazılmış cananıma adanmış İsmail’im …