Cânı aramak için kalbinden çıktığın bu yolda varacağın yer yine kalbin aynası… O kalp ki ikimize bir ayna. Çünkü ey sevgililer sevgilisi kalbim… Seven ve sevilen birbirinin aynısı. “Mevlâ’na boşuna söylemedi ya: Gönül, kemâlinden bir iz bulunca; can, canı içinde seni buldu.”
Kalbine iyi bak sevgili canan…
Mevlânâ’nın Uzak dediğin yer ancak bir karış diyerek
adres verdiği kalbine… Aşk’ın Hüsn için nice basamaklardan geçip, nice zorlukları
aşan kalp ülkene… Sen hayatın kalbisin,
sen zindandaki Yusuf’un kalbisin. Sen Yusuf’ a hasret mısır saraylarında
zindanı yaşayan Züleyha’nın kalbisin… Sad
ef içinde inci gibi parlayan kalbine
iyi bak… Kalbindeki kalbime iyi bak sevgili…
Öyle iyi bak ve öyle iyi gör ki; himmetle inen gecelerde
ve gündüzlerde kalbim senden sevgiye dair katreler alsın. Âşık ve mâşuk
arasında öyle bir yol vardır ki, içinden geçen bütün cümleler gizemli bir
edayla tek tek ulaşır kalbine. Kalpten kalbe yol vardır. Yürekten yüreği düşen
şebnemler vardır. Karlara, ayazlara inat beyazlar içinde beyaz açan kardelenler
vardır…
Kalbine iyi bak sevgili sultanım… Kalp ki maddeden
öte mânâ, dikenden öte gül-i rânâ… Kalp ki taştan öte şefkat, sızıdan öte merhamet…
Sula sevgili dili şeyda, sula. Kan nehirleri arasında kalan
kalp vadisini
istek, aşk, sevgi, merhamet, şefkat, hasret ve özlemle yoklukla sula. Yazgım yazılmış
kalbine sevgili, kalbine yanan kalbimi sevginle sula. Sonrası gurbet… Sonrası
sıla… Kalbin ki, bütün yolların kaynağı ve bütün yolların son durağı. Kalbim ki
seni bekleyen ilk durak… Kalbim ki kalbine satırları yazan ilk kalem. Sözlerin hükmünde
hükmünü yitiren son kelam. Kelamlar ki sana söylenemeyecek kadar kifayetsiz
kalan nazicane…
Cânı aramak için kalbinden çıktığın bu yolda
varacağın yer yine kalbin aynası… O kalp ki ikimize bir ayna. Çünkü ey
sevgililer sevgilisi kalbim… Seven ve sevilen birbirinin aynısı.
“Mevlâ’na
boşuna söylemedi ya: Gönül, kemâlinden bir iz bulunca; can, canı içinde seni
buldu.”
Mevlânâ mıydı bulan, yoksa Şems-i Tebrizî miydi
arayan? İki bedeni tek ruha, iki
kalbi tek aşka bağlayan zincirin adı neydi?
Dil, muhabbet dese de bütün dillerden yüce, bütün dillerden öte bir şeydi.
Lisân-ı hâl bile bu muhabbetin sırrını çözmeye yeterli değildi. Yüreğimizdi bizi
bize getiren. Muhabbetim kalbinedir ey gözlerine meftun olduğum. Kelamına söz
olduğum, geceme ve gündüzüne köz olduğum. Kalbine iyi bak!
Bir Atasözü
Derken kavmi onu yalanladı. Biz de onu ve gemide onunla beraber bulunanları kurtardık. Âyetlerimizi yalanlayanları da suda boğduk. Çünkü onlar (vicdanları hakka kapalı) kör bir kavim idiler.
A’râf 64
Günün Sözü
Rahmet kapıları dört gece açılır. O gecelerde yapılan dua tevbe reddolmaz. Ramazan bayramının ve Kurban bayramının birinci geceleri Berat gecesi ve Arefe gecesi...